گریه

 

 

ایستاده بودم که پرنده رفت

نشستم

 

و خواب

 

پرنده را قاب گرفت.

 

 

 

استاد محمد علی بهمنی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نفس بُکُش، لحظه شکن! "ماشه بِکِش! گوله بزن"*

 

نزار بمونه خاطره، صدای گریه های من

 

الناز(یلدا)اسفندفرد

 

 

 

 

 

 

 

 

  

/ 0 نظر / 21 بازدید