تا خدا فاصله ای نیست،بیا

 

تا خدا فاصله ای نیست٬ بیا٬

باهم از پیچ و خم سبز گیاه٬ تا ته پنجره بالا برویم

و ببینیم خدا٬

پشت این پنجره ها

لحظه ای کاشته است؟!

تا خدا فاصله ای نیست٬ بیا٬ باهم از غربت این نادانی

سوی اندیشه ادارک افق

مثل یک مرغ غریب

لحظه ای٬ پر بزنیم...

کاش٬ می شد همه سطح پر از روزن دل

بستر سبز علف های مهاجر می شد

یا همان فهم عجیب گل سرخ

یا همین پنجره گرد غروب

تا مرا با تو از این سادگی مبهم ترس

ببرد تا خود آرامش احساس پر از فهم وصال!

تا خدا٬ فاصله ای بود اگر

من چه می دانستم که اقاقی زیباست!

یا گل سرخ٬ پر از سِر خداست!

یا اگر بود که من٬ لای اوراق پر از سجده ی برگ٬

رمز تسبیح٬ نمی نوشیدم!

و از آن رویش مرطوب شعور من و تو٬

در دل گرم و پر از شور امید

خطی از عشق نمی فهمیدم!

من٬

به پرواز خدا در دل من٬ در دل تو

مثل هر صبح پر از آیه و نور٬ بارها! معتقدم!

و قسم می خورم این بار٬ به هر آیه ی نور

تا خدا٬

فاصله ای نیست٬

                        بیا

مهین رضوانی فرد

 

امسال هم گذشت مثل تمام سال ها٬ دعا میکنم که تمام آدما با کولباری از اعمال نیک قدم به سال جدید بزارن٬ و دعا میکنم برای اونایی که از پیش ما رفتن٬ برای  استاد بیات٬ ناصریا٬ رسول ملاقلی پور که با ماندگاری رفتن..

 

برای این پست چندتا از شعرای خودمو که خیلی دوسشون دارمُ نوشتم امیدوارم خوشتون بیاد..

 

 

«فرصت»

 

 

 

 

 

می خوام بسازم واسه تو٬ یه دریا با اشک خودم

می خوام بدونی خوب ِ من! بدجوری عاشقت شدم!

 

الناز(یلدا)اسفندفرد

 

 

۱۳۸۴/۹/۸

 

« تکرار»

و تا فردا

هزاران هزار ثانیه خواهند مرد!

و نجوای ستارگان تا صبح

برای ما لالایی خواهند گفت

و باز فردا هزار سوال و جواب

                                        و شاید قهر

                                                        و شاید آشتی

و دوباره بغض هزاران هزار

                                  دوستت دارم

که نمی دانم چرا

                   چرا

                         چرا فریاد نمی شوند؟!

و تا فردا

هزاران هزار

فردا می میرند

تو و من

شاید در یکی از این فرداها

                               برای همیشه « ما » شویم!

الناز(یلدا)اسفندفرد

۱۳۸۵/۸/۲۸

 

 

 

 

 

« هدیه ی ولنتاین »

 

 

 

 

یک گوله برای من٬ شادی ِ یه عمر با تو

این هدیه ی روزعشق٬ خون بهای من یا تو؟!

الناز(یلدا)اسفندفرد

۱۳۸۵/۱۱/۲۵

 

ستاره ها بهانه اند!

شب٬

عاشق سیاهی است!

۱۳۸۵/۴/۱۸

الناز(یلدا)اسفندفرد

 

 

 

پنجره به رفتن تو

                    خیره مانده بود

                                       و من

                                                به پنجره

الناز(یلدا)اسفندفرد

۱۳۸۵/۴/۱۵

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

تو به من  خندیدی

و نمی دانستی

من به چه دلهره از باغچه ی همسایه

سیب را دزدیدم!

باغبان از پی من تند دوید

سیب را دست تو دید

غضب آلوده به من کرد نگاه

سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک

و تو رفتی و هنوز٬

سال هاست که در گوش من آرام

آرام

خش خش گام تو تکرارکنان

می دهد آزارم

و من اندیشه کنان

غرق این پندارم

که چرا٬

                خانه ی کوچک ما

                                         سیب نداشت..

حمید مصدق

  

امیدوارم سال خوب و خوشی رو پیش رو داشته باشید..

سبز باشید

 

 

 

/ 0 نظر / 74 بازدید